ਤਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਦਾਕਾਰ, ਰਾਜ ਸਭਾ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਮੱਕਲ ਨੀਧੀ ਮੈਅਮ ਦੇ ਸਥਾਪਕ ਕਮਲ ਹਾਸਨ ਵੱਲੋਂ ਤਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਉਪ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਉਧਯਨਿਧੀ ਸਟਾਲਿਨ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਪੱਤਰ ਅੱਜ ਤਮਿਲ ਸਿਆਸੀ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਚਰਚਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਹ ਪੱਤਰ 1952 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਤਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਫ਼ਿਲਮ ਪਰਾਸਕਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ — ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਫ਼ਿਲਮ ਜਿਸਨੇ ਸਿਨੇਮਾ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਮਾਜਿਕ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਾਸਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਗਣੇਸ਼ਨ ਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਅਤੇ ਐਮ. ਕਰੁਣਾਨਿਧੀ ਵੱਲੋਂ ਲਿਖੇ ਗਏ ਤੀਖੇ ਸੰਵਾਦਾਂ ਨੇ ਤਮਿਲ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਜਾਤੀ ਪ੍ਰਥਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਨਿਆਇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਬਹਿਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਉਹ ਦੌਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਅੰਦੋਲਨ ਆਪਣੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾਤਮਕ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਮਿਲਨਾਡੂ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਮਲ ਹਾਸਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਪਰਾਸਕਤੀ ਵਰਗੀ ਫ਼ਿਲਮ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਚੋਣੀ ਮਾਹੌਲ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਕਲਾ ਸੱਚ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਛੱਡਦੀ ਹੈ।
ਕਮਲ ਹਾਸਨ ਦੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਰਾਸਕਤੀ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਜਾਂ ਗਠਜੋੜ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ, ਸਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਿਨੇਮਾ ਜਦੋਂ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਦਰਪਣ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਅਸਰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅੱਜ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸਿਨੇਮਾ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰਾਸਕਤੀ ਅਤੇ ਕਮਲ ਹਾਸਨ ਦਾ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਲਾ ਦਾ ਅਸਲ ਮਕਸਦ ਸੱਤਾ ਨਹੀਂ, ਸੱਚ ਹੈ।