ਨੋਇਡਾ, 26 ਅਪ੍ਰੈਲ — ਸਾਹਿਤਕ ਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਆਯਾਮ ਦੇਂਦਿਆਂ, ਕ੍ਰਿਏਟਿਵ ਕਲਚਰ ਅਤੇ ਇਕੋਸਿਟੀ ਗੋਵੋ ਮੈਂਬਰਜ਼ ਵੈਲਫੇਅਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ‘ਰੂ-ਬ-ਰੂ’ ਕਾਵਿ-ਸੰਧਿਆ ਯਾਦਗਾਰ ਰਹੀ। ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਕਵੀ ਅਤੇ ਖੋਜਕਰਤਾ ਭਾਈ ਬਲਦੀਪ ਸਿੰਘ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਾਵਿ-ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨਾਲ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਈ ਬਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੱਸਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਚਾਰਿਆ ਰਾਜੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਸਰਾਹਨਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਮੰਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਜੀਊਂਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਆਪਣੇ ਸੰਬੋਧਨ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਾਗ-ਤਾਲ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਲੁਪਤ ਹੋ ਰਹੇ ਵਾਦਿਆਂ—ਰਬਾਬ, ਤਾਊਸ, ਸਰਿੰਦਾ ਤੇ ਜੋੜੀ—ਦੇ ਪੁਨਰਜੀਵਨ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਯਤਨਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਰੋਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖੂਬ ਸਰਾਹਿਆ ਗਿਆ।
ਕਾਵਿ-ਪਾਠ ਦੌਰਾਨ ਭਾਈ ਬਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੱਤ ਚੁਣਿੰਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ। “Yeh Ṭopī” ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ “Dhur Andar” ਅਤੇ “Raghu Pati” ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਖੋਜ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। “Delhi” ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੀੜ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸੀ ਚਿਹਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ “Ustat Gobind Singh Gurū”, “Gurū Aḍigg” ਅਤੇ “Kirpāī” ਰਚਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਖ਼ਾਲਸਾਈ ਚੇਤਨਾ ਅਤੇ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸੰਚਾਲਕ ਮੁਕਤਿਨਾਥ ਮਿਸ਼ਰ ਨੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਜਦਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਵੀਆਂ—ਡਾ. ਪਵਨ ਕੁਮਾਰ ਜੈਨ “ਪ੍ਰਬਲ”, ਅਰਵਿੰਦ ਪਥਿਕ, ਸੀਮਾ ਅਗਨੀਹੋਤਰੀ “ਅਦਿਤੀ”, ਡਾ. ਵਿਮਲ, ਕਮਲੇਸ਼ ਨਾਗਰ “ਸ਼ਿਖਾ” ਅਤੇ ਉਮੇਸ਼ ਮੇਹਤਾ—ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗ ਭਰਿਆ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਜੀ.ਪੀ. ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਭ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਮੂਹ ਕਾਵਿ-ਸੰਧਿਆ ਸੰਗੀਤ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸੰਵੇਦਨਾ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਮੇਲ ਸਾਬਤ ਹੋਈ।